Köşe Yazılarım


Temmuz 3
    
Bazen düşünüyorum da Dünya mı acımasız, yoksa biz mı?
     Dünya taştan topraktan oluşmaktadır. Doğaya, üzerinde yaşayanlar can verir. Canlıların davranışları, dünya üzerindeki yaşamın gidişatını belirler.  
     Acımasızlık ve acıma…
     İki kelime de birbirine zıt…
     Birisi güze diğeri çirkinliği temsil eder.
     İki bölümlük bu yazımın ilk bölümünde biraz katliamdan bahsetmek istiyorum. 
     Katliam kelimesinin ismi bile tüylerimizi ürpertmeye yetiyor. Doğayı katletmek, hayvanları, bitkileri katletmek…
     Duygu ve düşüncelerimizi katletmek… 
     Ve……
     En önemlisi de insanlığı bilerek ve isteyerek, psikopatça zevk alarak katletmek… 
     Vahşice davranmak ve insanlıktan çıkmak.
     Küçük bebekleri ve masum insanları öldürmek, hayvanlara canlı canlı işkenceler yaparak yaşamlarını sonlandırmak, savaşlar çıkartmak, ormanları yakmak, kesmek, vs. Pek çok olay ve olgu katliam sebebidir.
     Neyi nasıl yok ettiğimizi bilmek çok önemlidir. Yaşamın farkına varmak gerekir. Bilinçli olmanın kişiyi olgunlaştıracağını unutmamak gerekir. Yaşantılardan alınan derslerle, kişileri tecrübe sahibi yapar. Tecrübeli insanların hata yapma olasılıkları düşüktür.
     Yaşam bütün acımasızlığı ile hayatımızı önümüze sermektedir. Bu durumu frenleyecek olan, yada daha kötü hale getirebilecek olan tek canlının ise, insan olabileceğini düşünüyorum. Çok fedakar ve vefakâr olan insanoğlu, bir o kadar da vahşi ve acımasız olabilmektedir.  Bu nedenle de, olacak olan katliamların asıl sebebidir.
     Neden mi? 
     Çünkü, insan tek düşünebilen canlıdır. Aynı zamanda da çok iyi düşünebildiği halde, düşüncesiz bir şekilde davranıp, pek çok unsuru katledebilecek olan bir varlıktır. Keyfî davranabilen bir insan aynı zamanda da insanlığı yok edebilir.  Fütursuzca davranışı pek çok kişiye büyük oranda zarar verebilir. 
     Katletmek, yani öldürmek…
     Korkunç sonuçların adı olan bu kelime, kişileri kendi benliğinden koparıp, vahşice bir sonuca ulaştırır.  Dünya üzerinde oluşan pek çok vahşetin de sebebidir. Kendisini kontrol edemeyen kimi insan, çevresine rahatsızlık verir.
     Dünya üzerinde yaşayan ve kendini bilen hiç bir insan, sevdiklerini katletmek istemez. Maneviyatı yüksek olan kişilerin katliamdan uzak durması, diğer insanlara da zarar vermemesi demektir. 
     Yazımın ikinci bölümüyle devam edeceğim.