Kasım 3
Yazımın ikinci bölümünde sizlerle birlikteyim.
Kimbilir, belki de dünyayı robotlar aracılığı ile teknolojide güçlü insanlar yönetir.
Peki burada komutu kim veriyor?
Kötü ya da iyi işlerin süresini kim belirliyor?
Robotlar mı kendi kendilerine komut veriyor?
Tabi ki hayır?
Örneğin, aldığımız telefonlar ve ya bilgisayarlar, bize içi boş olarak verilir. İçinde bulunan programlar ise, bizim belli programları yürütebilmemiz için yüklenmiştir. Varsayalım ki aldığımız cep telefonlarımıza ve ya bilgisayarlarımıza insanlar tarafından yanlış ve zararlı programlar yüklenmiş olsun. Yine onları yönlendirecek olan da biziz ve telefona yeni programları yükleyecek olan da kendimiziz. Kimse bize zorla bir şey yaptırmıyor.
Bilinçli olalım ve çağın gerisinde kalmayalım. Teknolojik alanlarda bilinçli olmak, kişileri yanlış olan programlara karşı duyarlı olmamızı sağlar. Böylece istediğimiz programı istediğimiz şekilde yükleyebiliriz. Kimse bize silah zoru ile herhangi bir programı yükletemez. Önemli olan yüklediğimiz programların doğru olup olmadığını ve hangi amaç için kullanacağımızdır. Çünkü bu duruma biz karar vereceğiz. Doğru karar veremediğimiz ve ya vermediğimiz zaman, yine zararı bize ve bizimle birlikte çevremize, içinde yaşadığımız topluma olacaktır. Toplumu etkileyecek kararların doğru ve yararlı olması gerekir. Yanlışlıkla teknolojik ürünlerin basılan bir düğmesi, dünyayı yok edebilir. Ya da insanlığın sonunu getirebilir. Böylece insanlığa zarar veren kişi, aynı zamanda da kendisi de bu zararlardan nasibini almış olur. Çünkü insanlığın içinde o kişi de vardır, ama farkında değildir. Bu durumu geç fark etmesi, ne yazık ki kimi zaman çok geç olur ve geriye dönüşü olmayan ve telafisi zor olan durumlara sebebiyet verir.
Bizim kendi beynimiz çok güçlüdür. Bu gücü kullanabilmek bize aittir. Bizim beynimizi nasıl kullanacağım önemli bir faktördür. Fakat nasıl kullanacağımızı iyi bilmemiz gerekir. Yani kendi kendimizi yönetmesini bilmemiz, bizim geleceğe güzel bakmamızı sağlar.
Okumak, araştırmak, gerçeklere ulaşmak için çaba harcamak gerekir. Adab-ı Muaşeret ile birlikte, insanlık vasıflarını taşıyarak, hem çocuklarımızı, hem de kendimizi yetiştirmemiz gerekir. Böylece kimsenin bizi yönetmesine izin vermeyiz. Ve insan olarak hareket ederiz. Vicdan ile çocuklarımızı yetiştirmiş ve kendimi de geliştirmiş oluruz. Vicdanı olmayan bir toplum, adaletten uzak, zalim ve acımasız olur.
Unutmamak gerekir ki biz, hepimiz insanız. Birer robot değiliz. Robotlar insanlar tarafından yönetilen eşyalardır. İnanlar inanlar tarafından yönetilen robotlar olmamalıdır.