SADİASTİN U
Her gün farklı farklı yerlerde ölüm haberleri duyuyoruz. Yüreğimiz bu haberlere dayanmıyor artık. Toplumun bir tarafı insanlıktan nasibini almışken, diğer bir tarafı ise sadistlikten ileri gitmiş. Acımasızlığın ayyuka çıktığı bu dönemin bedeli oldukça ağır olmaktadır. Birileri canlı ya da cansız bombalarla öldürmeyi planlayıp insan canı alırken, diğerleri bu kötü ve acımazca hazırlanan planlardan dolayı pisi pisine hayatını kaybediyor. Artık sokaklar kâbus halini almaya başladı. Korku diz boyu. Güvenlik hat safhada olmasına rağmen maalesef önlem alınamıyor. Ülke kaosun içine çekilmeye çalışılıyor.
Tam durumlar iyiye gidecek ümidiyle yola çıkmış iken, durumlar daha da kötüye gidiyor ve içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Terör insan ve ya hayvan dinlemeden katlediyor. Sadistlik denilen olgu bu olsa gerek. Hayatın içinde olup da teröre kucak açmak ya da teröre destek vermek daha da vahim bir durum. Böyle bir durumda insan algısını anlayabilmek çok zor doğrusu.
Bu feci durumlar hakkında pek çok kere yazılıp çizildi. Aslında herkes pek çok durumun farkında. Toplumumuzun büyük kesimi okumaya başladı. Doğruyu ve yanlısı ayırabilecek durumda.
Düşünüyorum da yanlışı yapan teröristler, canlarını veren ise, toplumda emeğiyle işe gidip gelen, eve çoluk çocuğuna ekmek götürmeye çalışan insanlar oluyor.
Ankara, İstanbul gibi metropol şehirlerde meydana gelen patlamaların ardı arkası kesilmiyor. Patlamalarda ölen insanların geride bıraktıkları gözü yaşlı sevdikleri büyük acılar yaşıyor. Anneler ve babalar evlatlarını toprağa gömerken sadece gözü yaşlı kalmıyor. Aynı zamanda da geride kalan ömürlerini hasretle ve üzüntü ile geçiriyorlar.
Kim bilir ne umutları vardı ölen kişilerin…..
Belki nişanlıydı kimisi, belki de evlenecekti. Çeyiz dizecekti genç kız. Askere gidecekti delikanlı ya da daha yeni gelmişti askerden ve ya üç beş günü kalmıştı askerliğinin bitmesine. Belki de sevdiğini görecekti, çocuğuna, eşine ya da annesine gidiyordu. O gün pazarda alışveriş yapıp akşam yemek pişirecekti belki de, gelecek olan misafirlerine.
Kim bilir……
Hayat bu deyip de geçmek olmaz. Tam da kenetlenmenin zamanı. Tahriklere kapılmadan yol almalı toplum. Tahriklere kapılmak bizim zayıflığımızı gösterir ki bu durum da bize asla ve asla yakışmaz. Biz bir araya gelip tahriklere kapılmadan birbirimize kenetlenirsek birileri bizim zayıflığımızdan faydalanamaz. Aksi taktirde durum tam tersi olur. Zaten o birileri her kim ise maksadı bizi zayıf düşürüp bu durumlardan nemalanmaktır.
Terörde can veren kişilere Allahtan rahmet, ailelerine sabır diliyorum. Türkiye’nin başı sağ olsun.
Terörü lanetle kınıyorum.