Haziran 8
Çocuklarımız geleceğimizin gençleridir. Onlar bizim yaşamımızın, gelecekteki en iyi günleri için teminatımızdır.
Korunmaya muhtaç, kendi ayakları üzerinde duramayan, ürkek yürekleri ile yaşamın gerçekliğinden habersiz büyüyen çocuklarımız. Hızlı bir şekilde öğrenmeye meyilli olan ama, yanlış ile doğruyu ayırtedemeyen, küçücük yüreği ile dünyaya masum bakan evlatlarımız. Doğru kişiler tarafından eğitilmediği zaman, yanlış yönlere sürüklenen ve akabinde de yardıma muhtaç olan çocuklarımız.
Her yıl binlerce çocuk kötü bir şekilde istismara uğruyor. Kötü insanlar tarafından taciz ediliyor ve çocuklarımıza bedenen ve ruhen zarar veriliyor. Bu kötü durum, çocuklarda kapanmaz yaralara neden oluyor.
Çocuk istismarı daha çok, çocuklardan sorumlu kişiler tarafından yapılmaktadır. Yabancılar ya da kurumlar tarafından gerçekleştirilen çocuk istismarı, çocuğun gelişimine olumsuz olarak yansımaktadır. Fiziksel, cinsel ve duygusal davranışlar olarak yapılan bu kötü davranışlar çocukları kötü bir şekilde etkilemektedir.
Pek çok çocuk baskı altında tutularak ve zorlanarak, sokaklarda dilendirilmekte ve çocuklara mendil ya da simit gibi satışlar yaptırılmaktadır. Baskı altında tutulan çocuklarımızın, zihinsel gelişimi engellenmekte ve zeki çocuklarımızın zekalarını olumlu bir şekilde kullanmalarına olanak verilmemektedir. Geleceğe çok iyi hazırlanamayan bu çocukların yaşamı, kabusa dönüşerek hayatları daha küçücük yaşlarda karartılmaktadır.
Çocuk istismarı,18 yaşın altındaki çocukların ya da ergenlerin ana babaları, onları bakıp gözetmek ve eğitmekle görevli öğretmen, vasi gibi kişiler ya da yabancı kişiler tarafından yapılan, çocuğun fiziksel ya da psikolojik gelişimini olumsuz yönde etkileyen, bedensel ve ya psikolojik olarak sağlıklarına zarar veren, duygusal, cinsel ya da zihinsel gelişimlerini engelleyen tutum ve davranışların tümüdür.
Fiziksel ve duygusal olarak ihmal edilen çocuklarımız, tüm dünyada olduğu gibi, ülkemizde de önemli ve büyük bir sorun haline gelmiştir. Bu durum, çocukları ileri yaşlarda olumsuz olarak etkilenmesine neden olmaktadır. Bu durum çocuğun fiziksel, psikolojik ve duygusal sağlığına derinden ve etki eder. Çocuğun ruhsal dengesini bozarak, çocuğun psikolojisine zarar verir. Toplum içerisinde bu şekilde büyüyen çocuklar, hem kendilerine hem de topluma zarar verebilir şekilde yetişmektedirler.
Unutmayalım ki her çocuk bir gelecektir. Her gelecek ise bir yaşamdır. Yaşamımızın çok iyi olabilmesi için, çocukların çok iyi eğitilmesi ve çocuklara sahip çıkılması gerekir. Bu ise bizim asli görevimizdir.