Nisan 9
Çocuklar, anne ve babalarının desteğiyle büyürler. Yaşamla olan mücadelesindeki adımlarının temelini anne ve babasının yardımıyla atarlar.
Baba, çocukların hayatı boyunca en büyük güven dayanağıdır. Hayat içerisindeki yaşama sevinci ve mutluluğudur. Aile bireylerini bir arada tutan bağdır baba. Gelecek olan tehlikelere karşı kalkandır. Ailesini bütün kötülüklere karşı, en iyi şekilde korumaya çalışandır. Ailenin dağılmasına izin vermez ve aileyi bir arada tutar.
Baba olmak oldukça zor bir meziyettir. Çocuklarını büyük bir özenle yetiştirir. Onların eğitimlerine önem verir.
Maddi ve manevi bütün yükümlülükleri üzerine alan babalar, çocuğunu yanlış bir şekilde yetiştirme korkusuyla, çoğu zaman karşı karşıya kalırlar. Yine de bütün bu korkuları ve endişelerini bir kenara bırakıp mükemmel bir baba ve çocuk ilişkisi kurarak, onları kanatlarının altına alırlar.
Özel hayatını, çocuklarının yetiştirme şekillerine göre ayarlayan babalar, çocuklarına iyi ve güzel bir gelecek hazırlamış olurlar.
Çocuğunun sorunlarını çözmek için, doğru ve tarafsız karar vermeye çalışırlar. Doğruları öğrenmesi için, çocuklarına en iyi şekilde yardımcı olmaya çalışan babalar, çocuklarıyla arasında oluşan ilişkiyi sağlam temellere oturturlar. Böylece onları güvenle geleceğe hazırlar ve onların gelecekte daha iyi bir yaşam sürdürebilmesi için gerekli çalışmaları yapar. Hayatın ne olduğunu öğretir.
Babanın sorumluluğu büyüktür. Çocuğu anne yetiştirdiği kadar, baba da çocuğunun güvencesidir. Çünkü çocuklar baba ile birlikte gerçek anlamda güvenli bir hayata kavuşurlar. Bir çocuk gerçek anlamda yanında babası ile birlikte olduğunu anladığında, kendisini oldukça güvende hisseder.
Günümüzün yaşam koşullarındaki zorlukları çocuklara hissettirmemeye çalışır. Onları yaşama hazırlayan baba, hayat ile gerçek yaşam arasındaki sınırın anlamını çocuğuna öğretir. Bütün tecrübelerini, zamanı ve yeri geldiği süre içerisinde çocuğuna aktarır. Böylece çocuklar yaşama daha güçlü adımlar atar.
Çocuklarımızı terbiye etmek yerine, önce kendi terbiyemizle onları yetiştirmemiz gerekir. Çünkü çocuklarımızı terbiye ettiğimiz takdirde, çocuklarımız da bizi terbiye eder. Bundan dolayı da, önce kendimizi terbiye edelim ki, çocuklarımız da bizim terbiyemizle büyüsün. Çünkü her çocuk anne ve babasına benzer ve onları örnek alır. Kendisinde terbiye olmayan bir ailede, çocuklar kolay kolay terbiye alamazlar.
Unutmayalım ki çocuklar ailelerinin aynasıdır. Ailelerinden gördükleri ile yetişirler. Bir babanın yapacağı her türlü hareket, kendi çocuklarını çok yakından ilgilendirir ve de etkiler. Bundan dolayı da babaların çok iyi örnek olması gerekir. Her baba hareketlerini doğru ve yerinde yapmaya çalışmalıdır. Her yapılan yanlış hareket çocuklarının yanlış yetişmesine mal olabilir.
Her baba çocuklar için çok değerlidir. Babalarımızın değerini hayattayken bilmemiz gerekir. Öldükten sonra ise hiçbir kıymeti kalmaz.