Ekim 8
Küçümsemek yada küçümsenmek insanların psikolojisine iyi gelmeyen bir duruş şeklidir. Yaşamında küçümsemeyi alışkanlık haline getirenler, kendilerini dev aynasında zanneder. Sanki her şeyin sahibi onlarmış gibi davranırlar. Bütün hükümleri kendileri veriyormuş gibi bir hisse kapılırlar ve kendilerini üstün bir ırkmış gibi görürler.
Kendini kibirli sayıp da karşısındakini küçümseyen insanlar, aynı zamanda da karşısındaki kişiyi kırmış olur. Kırılan insanların bazıları, bu durumdan şikayet ederken, bazıları da şikayet etmeyip bu duyguyu kendinde saklar ve bu davranış karşısında susmayı tercih eder.
Küçümsemekle birşey elde edilemeyeceğini, karşısındaki kişileri küçümseyenlerin bilmesi ve anlaması gerekir. Aslında bu kötü alışkanlığı yapan kişi, toplum içerisinde gülünç duruma da düşebilir. Üstünlüğün kendisinde olduğunu zanneden kişiler, belli bir süre sonra toplumdan dışlanmaya karşı karşıya kalabilirler.
Güzel bir şekilde yaşamak varken, neden birbirimizi kırıyoruz anlamış değilim. Birbirimizin eksiğini görmek yerine, birbirimizin eksiğini tamamlamak daha doğru bir hareket olduğunu düşünüyorum.
Peki herkese eşit gözle bakmak için, belli bir çaba mı sarf etmek gerekir?
Bence hayır. Neden böyle bir çaba sarf ediyoruz ki?
Biz de herkes gibi ve herkes de bizim gibi, dünya üzerinde eşittir ve eşit haklara sahiptir. Yani dünyadaki herkese aynı gözle bakılmalıdır. Kimse küçümsenmemelidir. İnsan olarak bir diğerimizin, diğer bir kişiden üstünlüğü yoktur.
İnsanlar yetenekleri ile ölçülür. Herkesin yeteneği birbirinden farklıdır. Bu durum her insan için geçerlidir. Birimiz bir konuda yetenekli iken, diğer birimiz başka konuda yetenekli olabiliriz. Bu, birbirimizi küçümsememizi gerektiren bir durum değildir. Herkes zengin olamaz ya da her şeye sahip olamaz. Ama, zengin olanlar, diğer zengin olmayan kişileri küçümsememesi gerekir.
Bir insanı küçük görmek, hafife almak, değer ve önem vermemek güzel bir davranış şekli olmadığı gibi, hafife aldığımız kişi yarın bizim karşımıza farklı bir şekilde çıkabilir. Yani bir insan, ne oldum değil de, ne olacağım demeli.
Hoşgörülü olmak insanlık vasfıdır. İnsanları küçümsemek yerine, ihtiyaç sahibi olana yardımcı olmak gerekir. Tabi ki bu durumu kırmadan dökmeden ve bencillik yapmadan yerine getirmeliyiz. Böylece o kişiyi de sevindiririz.