Mart 10
Şöyle bir çevreme bakıyorum da, korunmaya muhtaç olan o kadar çok insan var ki, bazen bu duruma dayanamıyorum ve çok üzülüyorum. Bu durum diğer canlılar için de geçerlidir. Onların hepsine belki bakamayabiliriz ama, en azından bir kısmına elimizden geldiğince yardımcı olmaya çalışabiliriz.
Her insan üzerine düşen görevi yapmış olsa, dünya üzerinde yaşayan hiç kimseye zarar gelmez. Korunmaya muhtaç olan hiç bir canlı zor durumda kalmaz.
Yaşlılarımızı korumak bizim asli görevimiz olmalıdır. Hayvanlarımızı beslemek, sokaktaki hayvanlara yemek vermek de bunlar arasındadır.
Ben burada özellikle yaşlılarımızda bahsetmek istiyorum. Çocukken annelerimiz bize bakar ve bizi büyütürler. Daha sonra da bizler anne ve baba oluruz ve kendi çocuklarımıza özenle bakar, büyütür, yetiştirir ve onları topluma faydalı birer hale getiririz. Daha sonra bizler yaşlanırız. Yaşlı olduğumuz zaman ise, kendimiz bu sefer ayaklarımızın üzerinde durmaya çalışırız ve çocuklarımızdan bize ilgi göstermesini isteriz. Onların bizi ziyaret etmelerini bekleriz. Onlardan sevgi bekleriz. Yaşımız daha ileriye gittiğinde de, ya da hastalandığımızda ise, onlara muhtaç oluruz ve onların bize bakmasını isteriz.
Bizler ne kadar yaşlılara bakarsak ve onları korursak, onlara saygı duyarsak, bizler de o kadar saygı duyarız. Çünkü bizim saygı duymamız demek, bir sonraki nesile birer örnek olmamız demektir. Yani, bizler kendi yaptıklarımızla ve davranışlarımızla, gelecek nesile büyük oranda örnek oluruz. Böylece gelecek nesillerimiz de yaşlılara veya diğer canlılara saygılı birer nesil olarak yetiştişir.
Her ülkede huzurevleri ve bakım evleri vardır. Yaşlılara yönelik huzurevleri ve yaşlılara yönelik bakım evleri, belli bir yaş sınırını aşanları, aileleri bakamayacak durumda ise ve ya bakacak kimseleri yok ise, devlet tarafından orada bakımları üstlenilir. Devletimiz bu konuda gerekli olan çalışmaları yapmaktadır. Ama benim burada söylemek istediğim, yaşlılarımızı huzurevlerine bırakmak yerine, eğer bizler bakabilecek durumda isek, bunu bizlerin yapmasıdır.
Biz yaşlılara bakarken, bizim yanımızdaki çocuklarımız da, bunu görecektir ve aynı şekilde, bizler de yaşlandığınızda, onlar da bize bakacaktır. Çünkü o terbiye ile yetişmiştir ve öğrendiği görgü kuralını almıştır.
Çocuklarımızın, bizim aynamız olduğunu unutmamak gerekir. Biz nasıl davranırsak, çocuklarımız da o şekilde davranacaktır. Yani o şekilde bizden örnek alacaktır.
İyi bir örnek teşkil edebilmek için çocuklarımıza, dünyadaki bütün canlılara saygı gösterilmesi gerektiğini öğretmeliyiz. Onları iyi birer fert olarak topluma kazandırmalıyız.