Ocak 6
Hayat içerisinde, bizim ne kadar çok önceliklerimiz var. Önceliklerimiz, daha çok bizim yaşam kalitemiz ve yaşam tarzımızla alakalıdır. Kişiliğimiz bizim önceliklerimizi belirler. Kimi zaman, önceliğimiz kedilerimiz, köpeklerimiz, tavşanlarımız ya da kuşlarımızdır. Kimi zaman önceliklerimiz, bahçemizdeki güllerimiz evimizdeki çiçeğimiz, veya tarlamıza ektiğimiz ekinlerimizdir. Kimi zaman da önceliğimiz, annemiz babamız ya da çocuklarımızdır. Yani, ailemizdir.
Yaşam tarzımız bizim önceliklerimiz belirlemede çok önemli bir faktördür. Ailemize bağlıysak önceliğimiz ailemizdir. Ailemizle birlikte çevremizdeki olgu larımızdır. Bu arada neler yapacağımız da çok önemlidir tabii ki…
Örneğin okuyup mühendisi olmak isteriz, doktor olmak isteriz ya da doktoramızı almak isteriz veya çok güzel giyinmek isteriz, çok güzel olmak, çok güzel konuşmak isteriz. Başarılı ve çok iyi bir iş insanı olmak isteriz. Yani isteklerimiz bitmez. İşte bütün bu isteklerimiz öncelik sıramıza göre belirlenir.
Örneğin kötü bir şey yaşadığımız zaman ilk aklımıza gelen ailemiz ve çocuklarımız olur. Onlara sıkı sıkı bağlayızdır. Onları korumak isteriz. Başlarına bir şeyler geldiğinde çok üzülürüz. Gelecek olan tehlikelerden onları korumaya çalışırız. Ya da herhangi bir okul okuyorsak ve okulumuzu çok önemsiyorsak, önceliğimiz okulumuzu bitirmek olur. Daha sonra mesleğimiz edinmek olur ve mesleğimiz ile birlikte iyi bir iş bulup çalışmak önceliğimiz arasındadır. Yani önceliğimiz yukarıda da dediğim gibi bizim yaşadığımız hayat şartlarını ve olgulara göre değişir.
Kimi zaman önceliklerimiz yer değiştirebilir. Örneğin çocuklarımız büyüdüğü için öncelik çocuklarımızın iken ve çocuklarımız meslek sahibi olduğunda veya evlendiğinde önceliğimiz bizim uğraşlarımız olur veya hedeflerimiz olur ya da mini mini torunlarımız olur. Torunlarımız çocuklarımızdan kimi zaman daha da değerlidir. Onları kucaklar onlarla zaman geçirmek isteriz. Bazen de onlarsız yaşayamayacağımızı düşünürüz ve onlara çocuklarımızdan daha çok sahip çıkarız. Böylelikle önceliğimiz yer değiştirmiş olur. Bu demek değildir ki çocuklarımız arka planı atıyoruz. Tabili de hayır. Sadece önceliğimizi yer değiştiriyoruz. Torunlarımızı şirin bulduğumuz için, bizden bir parça oldukları için ve de küçük ve savunmasız olduğu için ayrıca onları çok sevdiğimiz için ön plana almış oluyoruz. Ama bununla birlikte çocuklarımızı da seviyoruz işte öncelik böyle bir şey. önceliklerimiz mevzubahis olunca önce onlar oluyor.