Ocak 2
Öyle çok insan tanıyorum ki, hayatları boyunca hep iyilik yapmışlardır. Karşılığında ne kadar kötülükler bulurlarsa bulsunlar, onlar hep iyiliklerine devam etmişlerdir. İnsanların en zor anlarında dahi, yardıma ihtiyacı olan insanların yanlarında olmuşlardır. Yaşamlarının sonuna kadar, bıkmadan usanmadan iyilik yapmışlardır. İyilik yapmaktan hiçbir zaman vazgeçmemişlerdir ve hiçbir şekilde kendi yaşamlarındaki bu tarzlarından ödün vermemişlerdir. İşte bizler, bu insanlara vefa borçluyuz. Annemiz, babamız, eşimiz ve bizi seven gerçek dostlarımız bize iyilik yapanlar arasındadır. Çünkü, onlar öyle zamanlarda yanımızdadırlar.
Vefa borcumuzu ödeyebilmemiz için, bütün bu iyiliklerin değerini çok iyi bilmeliyiz ve bu durum farkına varmalıyız. Farkına vardığımızda da her ne olursa olsun vefa borcumuzun, karşılığını vermemiz gerekir. O kişiyi kaybettikten sonra onun farkına varılması çok da bir anlam ifade etmemektedir. Önemli olan bu durumu o kişi hayattayken yapabilmektir. Çünkü, bu davranış şeklimiz, o kişinin mutlu olmasını sağlar. Bizi de vicdanen rahat ettirir.
Kimi zaman bu insanlar, bizlerin hayatını kurtarmıştır. Kimi zaman bizlerin en dar günlerimizde ve ya en zor zamanlarımızda bizlere destek olmuşlardır. Ama hepimiz biliyoruz ki, bu dünyada vefasız insanlar da yaşamaktadır. Vefa borcu nedir bilmeyen, ya da bunu umursamayan insanlar…
Gününü kurtarmaya çalışan, günübirlik yaşayan insanlar…
İşte bu insanlar, vefa borcunun ne demek olduğunu bilmek istemezler. Aslında bilirler ama, işlerine gelmez. Oysaki vefa borcu diğer bir anlamda da kul hakkı demektir. Bir yerde de çok ağır bir sorumluluktur. Gün gelir bir gün, siz de bir başkasına iyilik yaparsanız ve o iyilik karşılığında da, o insanın size vefa borcu olur. Ama siz bunu aslında hiçbir karşılık beklemeden yapmışsınızdır.
Vefa borcu aynı zamanda da gönül borcu demektir. İnsanın kalbinden gelir. İyi duygularla beslenmiş davranış şekilleridir. Kimi zaman minicik söylenen güzel bir söz dahi bir iyiliktir ve unutulmaz olur.
Vefalı olmak güzeldir. Vefasız olmak ise kırıcıdır. Bizler vefalı olmaktan yana olalım. Gün gelir vefalar hatırlanır. Hani derler ya “vefakar arkadaş, vefakar dost” işte öyle bir şeydir. Hatırlanınca vefakarlıklar, insan beyninde geçen bir kaç cümledir en iyi dostları için. Vefasız olmak ise tam tersidir. İyi duygular beslemez insanoğlu vefasız birisi için. Ama iyi ölçmek gerekir gerçekten de vefasız mı diye…
Vefalı dostlar kaldı mı bilmem. Ama vefasız olmaktansa, vefalı olmak en doğrusudur.