Aralık 3
Insanların çok üzüldüğü dönemler olur. Ne yapacağını ve kimi zaman ise kime sığınacağını bilemezler. Anlatmak istedikleri o kadar çok konu vardır ki, ama anlatamazlar. Konuşacağı hiç kimseleri yoktur. Kendilerini çok yalnız hissederler…
Çaresiz ve bitkin…
Ve yaşananlara fazla dayanamazlar, sonunda ise, hıçkıra hıçkıra ağlarlar…
Kimi zamanda avazı çıktığı kadar bağırmak isterler, haykırmak isterler dünyaya…
Söylemek istediklerini duyurmaya çalıştıklarına…
Öyle bir ağlarlar ki, ağladıklarında ise, kimse duymasın, görmesini isterler. Tek başlarına dört duvar arasında kalırlar, karanlıkla dost olmayı seçerler kimi zaman…
Yağmur yağarken dışarıya çıkmak isterler. Çünkü ağlarken, aynı anda yağmur yağar. İşte o yağmur, akıttığı gözyaşlarını saklar. Tıpkı, karanlığın İnsan duygularını sakladığı gibi…
İnsan nedir biliyor musunuz?
Insan, hem iyidir, hem de kötü.
Kötü insan başka gezegenlerde hayat varmıdır diye araştırma yaparken, kendi gezegeninde pek çok hayatın son bulması için, milyarlarca para harcayandır. Yaşadığı güzelliklerin farkına varamayandır. İyi insan ise, insanlık neslinin, rahat ve güzel bir ortamda devam edebilmesi için, iyi ve güzel şeyler yapamaya çalışandır.
Oysa yaşanacak o kadar güzel şeyler vardır ki, bunun farkında olanlar, yaşama sevinci ile doludurlar. Ağladıkları zaman, gözlerindeki yaşlarını yağmurla gizlemezler. Onlar ağladıkları zaman hıçkıra hıçkıra, insanların gözünün önünde ağlarlar.
Çünkü onlar özgürdürler…
Çünkü onların içlerindeki duyguları özgürdür…
Ve kendileri ile olasıya barışıktırlar.
Onlar yağmurda gözyaşlarını saklamak yerine, ıslanmayı tercih ederler. Kimi zaman değeri gibidirler. Yağmurda dans etmeyi seçerler. Onlara dost dur aynalar dosttur bütün dünya…
Kuşlar, çiçekler, böcekler…
Köpekler ve de kediler…
Ne güzeldir onlar için bezden bebekler…
Ne değerli gelir onlara misketleri, topaçları…
Oyuncakları geçmişidir aslında. Çünkü bütün yaşadıklarını anlatır…
Hayatındaki yaşadıklarını anlatır, bilyeleri ve topaçları…
Dedim ya, kendileriyle barışıktırlar onlar. Çünkü dünyayı seviyorlar, seni seviyorlar, beni seviyorlar. Onlar her şeyi seviyorlar. Yağmurda ağlamıyorlar, sadece ıslanmayı seçiyorlar. Yağmurla neşeleniyor ve seviniyorlar. Çünkü, dosttur onlara doğa.