Fırtınalı zamanların yaşandığı şu dönemlerde, insanlar kötü günlerin bitmesi ve güzel günlerin başlaması için, hayalleriyle pençeleşmeye başlar. Her yanımızda ateşler yakılırken, bir yanımız baharın gelmesini bekler. Biz güneşi seven insanlarız. Çünkü farkında olmadan güneşe aşık olmuşuz. Güneşli günlerde dışarı çıkar gezeriz, güneşli günlerde hayallerimiz daha neşelidir. Yüreğimiz aydınlıktan yanadır. Karanlığı bile loş severiz. Karanlığın zifiriliğini kabul etmeyiz. Hal böyle iken her yıl baharın gelmesini, kışın ise çabuk bitmesini isteriz. Tabi ki, bir kısım insanlar için burada yazdıklarım geçerli olmayabilir.
Biliyoruz ki, dünyanın her tarafında aynı anda, aynı mevsim yaşanmıyor. Dünyanın kuzeyinde kış yaşanırken, güneyinde ise yaz yaşanır. Yani dünyadaki sistemde bile farklı yaşam tarzları vardır. Buradaki dengelerin insan üzerindeki etkisi oldukça fazladır. Yer yer bu farklılıklar zemin değişikliği yapar ve doğadaki canlılar da buna uyar. Uymazsa ya sıcaktan patlar ya da soğuktan ölür.
Türkiye’deki yaşam gibi. Her ülkenin kendi dengesi ve bu dengeler üzerine kurulan kuralları bulunur. Bir ülkedeki iç ve dış refah bu kurallara bağlıdır. Halk, vatan içindeki yaşamı gerektiği gibi korur kollarsa, o ülkede kurallar gerektiği gibi yerine oturur. Sorumluk bilincinde olan insanlar çoğalırsa, hayatı yaşamak insana zevk verir. İnsan hayatından haz duyar. Yeter ki ne yapabileceğimizin farkında olalım. İşte o zaman o ülkeye bahar da gelir, yaz da. Dört mevsimin yaşandığı cıvıl cıvıl bir yer konumunu alır. Her mevsim sıkıntısıyla, cefasıyla, sefasıyla güzel ve mutlu gelir insana.
Tıpkı baharın gelmesiyle insanın psikolojisinde ki farklılıkların oluşması ve insanda ki duygularda çok güzel uyanışların olması gibi. Başka bir şekilde olaya bakıldığında en güzel duyguların, en güzel ifadesidir bahar. İnsanda yeni başlangıçlardır. Bütün insanlığı ilgilendiren bir yeniliktir. Tıpkı bir çocuğun dünyaya gelişi ve büyümesi gibidir. Bir bebeğin ilk kez yürümesi için emeklemesi sıkıntılı olur. Düşer kalkar ve sonunda da herhangi bedensel bir sorunu yok ise yürümeyi başarır.
Baharında ilki ve sonu vardır. İlk bahar uyanıştır. Güne merhabadır. Sonbahar ise hüzündür. Geçen zamanın iç sorgulamasıdır. Aslında iki bahar da ömürden geçen zamandır. Ama biri sıcaklığıyla cezp eder bizi. Diğeri ise tam tersidir. Soğukları hatırlatır ve soğukları başlatır. Yaprakları dallarından birer birer döker. Ölümü hatırlatır. Sanki insan hayatındaki bitişlerin olabileceğinin hatırlatmasıdır sonbahar
Bütün mevsimler zamanı ölçüsünde yaşanabildiğinde güzeldir. Zorluk olmadan, sıkıntı çekilmeden yaşanabilmesidir. Bir yerde de gönül gözüyle dünyaya pencere açmaktır. Yüreğiniz güzel ise hayat içindeki yaşam da güzeldir.
Her şey de olduğu gibi insanların yaşadıkları mekanlarda bir çok durum ve unsurlar zemin değişikliği yapar. Bu zemin değişikliği her baharda aynı sıcaklığı tadamayacağımız gibi, her yerde aynı şeyleri yaşayamayız. Çünkü zaman her yerde, her durumun yerini değiştirebilir.
Dünyanın en güzel baharı, kişinin gönlünde yaşattığı bahardır.